در چهاردهم ماه مه ۱۸۵۹، ویکتور هوگو در نامهای به پسرش شارل مینویسد: «برای نگارش کتاب جدیدم (کارگران دریا) میخواهم به جزیرۀ سِرک بروم.» وی نخست در این جزیرۀ کوچک و سپس در جزیرۀ گِرنِزه، واقع در کانال مانش، اقامت میگزیند و پس از وقفهای چند سرانجام در آوریل ۱۸۶۶ کتابش را به پایان میرساند. در آن دوران، افسانههایی که هوگو از بومیان این جزایر میشنود منبع الهامی برای آفرینش این شاهکار ادبی میشود. این اثر حماسۀ دریاست و نبرد انسان با طبیعت سرکش، حماسۀ دلدادگی است و ازخودگذشتگی. هوگو خود دربارۀ اثرش مینویسد: «حتی آن که از چنگال دریا رهایی یابد از چنگال زن رهایی نمییابد؛ موضوع کتاب این است.»
این رمان، چه بهلحاظ نگارش آن چه بهلحاظ گزینش چشماندازها و محتوا، حاکی از تبعید خودخواسته و خلوتگزینی نویسندۀ آن است که اثرش را به جزیرۀ گِرنِزه و دریانوردان شریفش پیشکش میکند.
نشر هرمس از این دسته چاپ کرده است:
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.