فرشتۀ نگهبان

رمان فرشتۀ نگهبان یکی از آثار مشهور کنتس دو سِگور نویسندۀ فرانسوی روس‌تبار است که نخستین بار در سال ۱۸۶۳ منتشر شد. کنتس دو سِگور بیشتر به خاطر رمان‌ها و داستان‌های اخلاقی‌اش برای کودکان و نوجوانان شهرت دارد. او در بیشتر آثارش سعی می‌کرد هم ماجراهایی سرگرم‌کننده خلق کند و هم پیام‌هایی اخلاقی، دینی و خانوادگی منتقل کند. شخصیت‌های داستان‌های او معمولاً کودکانی هستند که با مشکلات، بی‌عدالتی‌ها یا سختی‌های زندگی روبه‌رو می‌شوند و در نهایت با کمک مهربانی و ایمان به زندگی دوباره امید پیدا می‌کنند.
داستان فرشتۀ نگهبان با تصویری تکان‌دهنده آغاز می‌شود: دو کودک یتیم به نام‌های ژاک و پل در سرمای شب و زیر باران، کنار جاده‌ای پناه گرفته‌اند. مادرشان از دنیا رفته و پدرشان اسیر شده است. درست در لحظه‌ای که همه‌چیز برایشان پایان‌یافته به نظر می‌رسد، یک سرباز مهربان به نام موتیه آن‌ها را پیدا می‌کند و تصمیم می‌گیرد ازشان مراقبت کند. او کودکان را به مسافرخانۀ کوچک و گرم می‌برد که توسط دو زن نیکوکار اداره می‌شود. از اینجا به بعد، ماجراهای گوناگون آغاز می‌شود.
این رمان مانند بسیاری از نوشته‌های کنتس دو سِگور، ترکیبی از داستانی آموزنده و سرشار از احساسات انسانی است. شخصیت‌های مثبت داستان با مهربانی، شجاعت و ایمانشان به ثمر می‌رسند و زندگی کودکان رهاشده دوباره سامان می‌گیرد. در عین حال، نویسنده از بستر تاریخی جنگ کریمه هم بهره می‌گیرد تا نشان دهد جنگ و خشونت چه اثرات سنگینی بر خانواده‌ها و کودکان می‌گذارد. در نهایت، مسافرخانۀ کوچک به نمادی از پناه، محبت و عدالت تبدیل می‌شود؛ جایی که خواننده، چه کودک باشد چه بزرگسال، امید به غلبۀ خیر بر شر را در آن بازمی‌یابد.