درندۀ باسکرویل

ماجراهای شرلوک هولمز شامل چهار رمان و ۵۶ داستان کوتاه است است. درندۀ باسکرویل سومین رمان از این مجموعۀ مشهور و مهیج به قلم سر آرتور کانن دویل (۱۹۳۰ – ۱۸۵۹) است.
این داستان ابتدا از اوت ۱۹۰۱ تا آوریل ۱۹۰۲ به صورت پاورقی در مجلۀ استرند در انگلستان، و تقریباً همزمان با آن (از سپتامبر ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۲) در مجلۀ استرند ایالات متحده منتشر شد و نسخۀ کامل آن اولین‌بار در مارس ۱۹۰۲ منتشر شد. داستان در لندن و در ۱۸۸۹ روایت می‌شود جایی که سر چالز یکی از افراد برجستۀ دارتمور به شکل مرموزی مرده است. دکتر مورتیمور، دوست سر چالز و همسایۀ او نگران است که اتفاقات عجیب و ترسناکی که در افسانه‌ها شنیده شده تکرار شوند، به همین دلیل برای پیشگیری از حوادث احتمالی به لندن می‌رود و از شرلوک هولمز می‌خواهد که مسئولیت این پرونده را به عهده بگیرد.
درندۀ باسکرویل را غالباً بهترین داستان شرلوک هولمز می‌دانند. یکی از دلایل محبوبیت فراوان این داستان بهترین فیلمی است که تاکنون دربارۀ ماجراهای شرلوک هولمز ساخته‌اند (به کارگردانی سیدنی لنفیلد و با بازی بازیل رتبون در نقش هولمز در سال ۱۹۳۹). در مجموع این داستان بین سال‌‌های ۱۹۳۱ تا ۲۰۰۰ هفت‌بار مورد اقتباس قرار گرفته که نشان می‌دهد این داستان از جذابیت و کشش بسیار بالایی برخوردار است.